Νεκρή Φύση

Μπουρνούζι
με τ’ άρωμά σου κεντημένο.

Ποτήρι
που το στόμα του
τα χείλη σου φιλούσαν.

Δυο γόπες
ταριχευμένες στο τασάκι.

Κι εγώ ατάλαντος ζωγράφος,
Νεκρή, πια, Φύση
δεν μπορώ να ζωγραφίσω.

Την απουσία σου
δεν μπορώ να χρωματίσω.