Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Επειδή τούτος είναι, όπως έγραψα χτες με δέος, ο δέκατος όγδοος Δεκαπενταύγουστος του ιστολογίου, έχω ήδη χρησιμοποιήσει τους τίτλους: Μεζεδάκια του Δεκαπενταύγουστου όπως και Δεκαπενταυγουστιάτικα μ. και Δεκαπενταυγουστιανά μ. Οπότε, ο τίτλος γίνεται μονολεκτικός, σαν εκείνο το ανέκδοτο με τον τσιγκούνη ο οποίος, τον καιρό των τηλεγραφημάτων που πλήρωναν με τη λέξη, έγραψε: Αισιοεφθάσαμεν! (Ύστερα […]

Ιστολογικά κεσάτια 2026

- sarant

Παραδοσιακά, οι πέντε-δέκα μέρες γύρω από τον Δεκαπενταύγουστο είναι από τις περιόδους με τη μικρότερη κίνηση στο ιστολόγιό μας, και η τάση αυτή ισχύει και φέτος. Οπότε, θα συνεχίσω με μια παράδοση του ιστολογίου, δηλαδή θα ανεβάσω και πάλι σήμερα, ξανακοιταγμένο και ελαφρώς τροποποιημένο, ένα άρθρο που πρώτη φορά το ανέβασα τέτοιες μέρες το 2009 […]