Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το άρθρο μου της περασμένης Τετάρτης στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Κανονικά, τα άρθρα στην ΕφΣυν τα βάζω εδώ την Παρασκευή αλλά έτυχε να πέφτει πρώτη του μηνός και το Μηνολόγιο είχε προτεραιότητα. Είναι φρέσκο το άρθρο, δηλαδή δεν έτυχε ποτέ ως τώρα να αναφερθούμε […]

Τραγούδια της εργατικής τάξης

- sarant

Το περασμένο Σάββατο είχα πάει στην Καισαριανή, σε εκδήλωση του ΚΚΕ για τους 200 της Καισαριανής. Μίλησε ο Δημήτρης Κουτσούμπας και ύστερα είχε συναυλία με πολλούς καλούς συντελεστές -σε επιμέλεια του Γιώργου Νταλάρα. Είχε πάρα πολύ κόσμο στο Άλσος του Σκοπευτηρίου, όμως δεν θα μιλήσω για την εκδήλωση, παρά για ένα βιβλίο, Κυριακή σήμερα γαρ. […]