Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Όροφοι, περισσότεροι όροφοι! (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Τα σχετικά με την έκταση κατά τη σύνθεση τα έχουμε ξαναπεί στο ιστολόγιο, τα άλλα είναι καινούργια. Στην εδώ δημοσίευση έχω κάνει προσθήκες σε σχέση με το άρθρο στην εφημερίδα. Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο […]

Κόμματα και χρώματα

- sarant

Κοίταζα τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης δημοσκόπησης. Είχε ένα διάγραμμα με την πρόθεση ψήφου στα κόμματα και, όπως συνηθίζεται, είχε το δημοσκοπικό ποσοστό κάθε κόμματος σε ράβδους με το ανάλογο ύψος. Θα σχολιάσω το διάγραμμα, αλλά όχι για τα αριθμητικά του αποτελέσματα. Η προσοχή μου στράφηκε στον χρωματισμό των ράβδων. Η ράβδος της Νέας Δημοκρατίας έχει […]