Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Χριστούγεννα του 1940 στο αλβανικό μέτωπο – Από το ημερολόγιο ενός Ιταλού στρατιώτη

- sarant

Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου, επέτειος της κήρυξης του ελληνοϊταλικού πολέμου. Για τον πόλεμο στην Αλβανία έχουμε βάλει στο ιστολόγιο όχι λίγα άρθρα, ανάμεσά τους και ημερολόγια στρατιωτών (π.χ. του μετέπειτα καθηγητή της Λαογραφίας Δημήτρη Λουκάτου) και κάτι ανάλογο θα βάλω και σήμερα. Κάτι ανάλογο, αλλά και πολύ διαφορετικό, αφού σήμερα θα δούμε πώς βίωσε τον […]

Μεζεδάκια πριν από την αλλαγή της ώρας

- sarant

Η ώρα αλλάζει στις 3 το πρωί της Κυριακής, περνάμε σε χειμερινή ώρα, θα βάλουμε μια ώρα τα ρολόγια πίσω -στερεότυπη διατύπωση, αν και στην εποχή μας τη δουλειά την κάνουν μόνες τους οι περισσότερες συσκευές, δεν περιμένουν εμάς. Το βέβαιο είναι πως θα κοιμηθούμε μια ώρα παραπάνω. Επίσης, βρήκαμε τίτλο για τα μεζεδάκια τούτης […]