Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Ανορθογραφία και στον τίτλο; Ρετάρει μάλλον ο Νικοκύρης, θα σκεφτείτε, ου γαρ έρχεται μόνον. Και πώς του ήρθε; Μπέρδεψε τον αμόρφωτο με τον αμμόφορτο, αν υπάρχει τέτοια λέξη; Αλλά θα ξέρετε ήδη ότι μερικές φορές ο τίτλος στο εβδομαδιαίο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο δεν αναφέρεται στο ημερολόγιο (όπως θα ήταν, ας πούμε, αν έβαζα τίτλο «Μεταπασχαλινά […]

Ουγγρικά (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Με αφορμή τις εκλογές στην Ουγγαρία, το άρθρο εξετάζει, αναγκαστικά επιτροχάδην, τα λεξιλογικά της Ουγγαρίας και τα ελληνοουγγρικά γλωσσικά. Κάποια από αυτά τα είχα αναφέρει πριν από μερικούς μήνες σε ταξιδιωτικό άρθρο. Εδώ κάνω μερικές προσθήκες. […]