Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Η βδομάδα που τελειώνει ήταν η βδομάδα της απονομής των βραβείων Νόμπελ. Πέρυσι, το αντίστοιχο σαββατιάτικο μεζεδοάρθρο είχε τίτλο Νομπελικά μεζεδάκια, πριν από τρία χρόνια Νομπελομεζεδάκια, πιο παλιά Μεζεδάκια για το Νόμπελ, οπότε φέτος διάλεξα αυτόν τον τίτλο, επειδή κάτι έχω να πω για τη μία από τις δύο νομπελίστριες. Τον καιρό που δούλευα στη […]

Βραβεία Νόμπελ (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι κατά το ήμισυ φρέσκο. Τα άλλα μισά τα έχουμε πει σε άρθρο γραμμένο τέτοιες μέρες πριν από 11 χρόνια. Εδώ έχω κάνει κάποιες προσθήκες. Το άρθρο της ΕφΣυν δημοσιεύτηκε Τετάρτη, αλλά εδώ δημοσιεύεται […]