Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Η συνέντευξη στο Brain Drained Unfiltered

- sarant

Ο Αντώνης Πέτσας, που τον γνώρισα από το Τουίτερ, έφυγε από την Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης και τώρα ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον γνώρισα στο Τουίτερ/Χ, όπου ακολουθιόμαστε. Πριν από λίγο καιρό, μου είπε ότι θέλει να ξεκινήσει μια σειρά από podcast με Έλληνες που ζουν ή έζησαν στο εξωτερικό, την οποία ονόμασε Brain […]

Το εθελοντικό, ένα διήγημα του Μυριβήλη

- sarant

Οι Κόκκινες ιστορίες του Στρατη Μυριβήλη κυκλοφόρησαν το 1915 στη Μυτιλήνη, έκδοση της εφημ. Σάλπιγξ με την οποία συνεργαζόταν τότε ο Μυριβήλης. Ήταν το πρώτο βιβλίο του εικοσιπεντάχρονου τότε συγγραφέα. Πέρυσι, 110 χρόνια μετά εκείνη την πρώτη έκδοση, η καθηγήτρια Νίκη Λυκούργου, που έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στη μελέτη του Μυριβήλη, προχώρησε στην επανέκδοση του […]