Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας! Το είπε όντως ο Π. Κανελλόπουλος;

- sarant

Το σημερινό μας άρθρο αποτελεί ανακεφαλαίωση παλαιότερων συζητήσεων, όπως είχαμε κάνει και στο πρόσφατο για το πιγκάλ και την Καλλιόπη. Δεν είναι από έλλειψη θεμάτων που το γράφω, σαν τον έμπορο που φτώχυνε και πιάνει τα παλιά τεφτέρια με τα βερεσέδια· μου δόθηκε χτες το ερέθισμα, από μια συζήτηση στο Τουίτερ. Άλλωστε, τα ανακεφαλαιωτικά άρθρα […]

Τα σχέδια διαμελισμού της Ελλάδας από τους κατακτητές (άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου)

- sarant

Κάθε δεύτερη Τρίτη έχω καθιερώσει να δημοσιεύω κείμενα δικών μου ανθρώπων. Κυρίως του πατέρα μου, αλλά επίσης χρονογραφήματα του παππού μου, που δημοσιεύτηκαν το 1928-29 στην εφημερίδα Δημοκράτης της Μυτιλήνης, με το ψευδώνυμο Βριάρεως. Το απόθεμα αυτό εξαντλήθηκε με την προηγούμενη δημοσίευση. Έτσι, σήμερα ξαναπιάνω τα κείμενα του πατέρα μου. Θα δημοσιεύσω ένα άρθρο για […]