Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Προχτές είχα πάει μια πεζοπορία στο Μαίναλο. Ένας συνοδοιπόρος, που φαινόταν να ξέρει από φυτά γιατί κάθε τόσο ονομάτιζε το ένα ή το άλλο που συναντούσαμε, ξαφνικά φώναξε «σπαραγγιά» και έκοψε ένα μακρύ βλαστό που, όπως είπε, ήταν άγριο σπαράγγι. Ένας άλλος παραπονέθηκε, ότι τόσα χρόνια που περπατάει στα βουνά και στα λαγκάδια δεν είχε […]

Έμφυλη και συμπεριληπτική γλώσσα στην ελληνική

- sarant

Την περασμένη Πέμπτη 7 Μαΐου, πρώτη μέρα της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, πήρα μέρος σε μια συζήτηση «στρογγυλής τραπέζης» (αν και δεν ήταν στρογγυλή) που διοργανώθηκε από την αναπλ. καθηγήτρια του ΑΠΘ Ελπίδα Λουπάκη και την Ελληνική Εταιρεία Μεταφρασεολογίας. Στο πάνελ συμμετείχα ως μέλος της Ομάδας Εργασίας της ΕΛΕΤΟ που πρόσφατα παρουσίασε τον Οδηγό […]