Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Όταν άρχιζε το Μουντιάλ του Τραμπ, το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ (και επικουρικά σε Μεξικό και Καναδά) είχα γράψει εδώ ένα άρθρο και είχα πει ότι δεν πρόκειται να δω ούτε ένα ματς της διοργάνωσης, ούτε να αναφέρω κάτι στο ιστολόγιο. Και πράγματι αυτό το τήρησα, και όταν είχα μεζεδάκια σχετικά με το Μουντιάλ […]

Ιουλιανά και Γαργάλατα (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα στις λέξεις». Φυσικά, στο ιστολόγιο έχουμε αναφερθεί δεκάδες φορές στα Ιουλιανά αλλά και στο Γαργάλατα (για το οποίο δείτε εδώ ένα παλιότερο άρθρο του 2015, ή το πιο παλιό του 2012). Στο άρθρο της εφημερίδας προσπάθησα να κάνω μια […]