Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι φρέσκο, δεν έχει τύχει να λεξιλογήσουμε για την έκφραση ή για τον κουβά. Εδώ κάνω μερικές προσθήκες και κυρίως διορθώνω το λάθος που είχα κάνει στην έντυπη έκδοση -θα με μάλωνε κι ο […]

Μας πήραν την Ελένη

- sarant

Σήμερα τα μισά σπίτια της Ελλάδας γιορτάζουν. Γιορτάζουμε και στο ιστολόγιο και ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν ή έχουν δικούς τους ανθρώπους να γιορτάζουν (εγώ έχω την αδελφή μου και τον ξάδερφό μου), ειδικά στους φίλους σχολιαστές, τον Costas X, τον Κώστα Παπαθανασίου, τον Κώστα τον γερμανομαθή, τον Κώστα Κλ., τον Κωνσταντίνο, […]