Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Βρε τον ανορθόγραφο, γράφει «δηκηγορικά»! Καλά, εντελώς έχει ρετάρει; Στον τίτλο, και δεν το πρόσεξε; Ου γαρ έρχεται μόνον… Γελάνε και τα πεύκα, η λυγαριά κι ο σχίνος, το σπάρτο κι η πιπερόριζα! Γερνάμε, φίλοι, αλλά το λάθος στον τίτλο είναι εσκεμμένο, διότι αναφέρεται σε ένα μεζεδάκι της πιατέλας. Οπότε, ας ξεκινήσω με αυτό. Ύστερα […]

Αλμπάνηδες, κομπογιαννίτες, τσαρλατάνοι (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι περίπου φρέσκο, δεν έτυχε να γράψουμε για τις λέξεις αυτές, αν και έχουμε κάνει μια αναφορά γενικά στους επαγγελματικούς φαυλισμούς. Εδώ κάνω μια εκτενή προσθήκη στη λ. τσαρλατάνος. Η εικόνα που συνοδεύει το […]