Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Τις προάλλες, σε κάποιο σχόλιο ένας φίλος έβαλε ένα παλιό ελαφρό αλλά και αρχοντορεμπετίζον, επιθεωρησιακό τραγούδι του 1950: Η γυναίκα είναι ζημιά, του Θ. Παπαδόπουλου σε στίχους Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, με τον Φώτη Πολυμέρη. Το τραγούδι αυτό έχει δύο τετράστιχα κουπλέ όπου ο τραγουδιστής διεκτραγωδεί τα βάσανα που πέρασε με διάφορες γυναίκες, διότι ως γνωστόν αυτές φταίνε […]

Η ελληνική γλώσσα και οι υπερβολές

- sarant

Στις 9 Ιουνίου δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών άρθρο του κ. Κωστή Καζαμιάκη με τίτλο «Το ελληνικό αλφάβητο είναι η μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπου«. Ο κ. Καζαμιάκης είναι αρχιτέκτονας με έφεση στη μελέτη της αρχαίας γραμματείας και έχει δώσει πάνω από δέκα συνεργασίες στην εφημερίδα τα τελευταία χρόνια. Επειδή έκρινα ότι το […]