Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Μέρα πέμπτη ή μέρα πρώτη; Πέμπτη της πεζοπορίας αλλά πρώτη της δεύτερης φάσης της. Αλλά τι να πω; Μέρα Β1; Σαν τάξη μοιάζει. Να το βάλω τίτλο, να το διαβάσει κάνας δάσκαλος, να νομίσει ότι άρχισαν τα μαθήματα μια βδομάδα πιο νωρίς, να τρομάξει; Η προχτεσινή μέρα πέρασε στο τρένο. Πήρα το τρένο από […]

Μηνολόγιον Σεπτεμβρίου έτους 2026

- sarant

Κανονικά, το Μηνολόγιο έπρεπε να μπει χτες, που ήταν πρώτη του μηνός. Χτες όμως δεν πεζοπορούσα αλλά ταξίδευα, πολλές ώρες με το τρένο, από την Παμπλόνα στο Ourense απ’ όπου θα συνεχίσω την πεζοπορία. Κι έτσι, σήμερα δεν έχω κάποιο οδοιπορικό να γράψω, οπότε εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για να βάλω το Μηνολόγιο. Το Μηνολόγιο, που […]