Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι φρέσκο. Παρόλο που έχουμε δημοσιεύσει πολλά άρθρα ύστερα από πυρκαγιές, δεν έχει τύχει να λεξιλογήσουμε για τις λέξεις «φωτιά» και «πυρκαγιά» -ενώ, ας πούμε, έχουμε άρθρο για το παρανάλωμα ή για την πύρινη […]

Κόψε!

- sarant

Όταν ήμασταν παιδιά και μαλώναμε με κάποιον φίλο ή φίλη μας, και τα πράγματα έφταναν στο απροχώρητο, κάποιος από τους δύο έλεγε στον άλλον: κόψε! δηλώνοντας έτσι τη διακοπή διπλωματικών σχέσεων. Μάλιστα, συνήθως αυτός που έλεγε «κόψε» πρότεινε και τα δυο δάχτυλα του χεριού του (αντίχειρα και δείκτη ή δείκτη και μέσο, δεν θυμάμαι) ενωμένα […]