Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.
Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.
Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.
Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…
Γλώσσα και Γραφή, από την ιστοσελίδα του Νίκου Σαραντάκου
- sarant
Ο τίτλος προκύπτει βέβαια από τη λέξη της εβδομάδας, που μπορεί να είναι και υποψήφια για τη Λέξη της Χρονιάς, αν βρούμε τα κουράγια και κάνουμε διαγωνισμό και φέτος. Και συνάμα αυξάνουμε κατά μία λέξη το λεξιλόγιο της υπερτρισχιλιετούς μας, ώστε να φτάσουμε μια ώρα αρχύτερα τον εθνικό στόχο των 5 εκατομμυρίων λέξεων οπότε θα […]
- sarant
Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Οι δημοσιεύσεις της στήλης είχαν διακοπεί όσο καμίνευα, τώρα ξανάρχισαν. Το υλικό είναι περίπου φρέσκο, δεν έτυχε να γράψουμε ποτέ για τα λεξιλογικά του μαθήματος, αλλά βέβαια ούτε κατά διάνοια δεν καλύπτει το θέμα. Η εικόνα […]
Νότες
Μανώλης Μητσιάς: «Ένα χωριατόπαιδο ήμουν που μπήκα σ’ αυτό που λέμε καριέρα με τα πολλά όχι μου»
Δεν υπάρχει περίπτωση να πας να δεις live τον Μανώλη Μητσιά, όπου και όποτε εμφανίζεται, και να μην περάσεις
Άνθρωποι και Γη

































































