Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Ή μήπως «δεν με μέλλει»; Υπομονή να τα πάρουμε με τη σειρά. Στις χτεσινές πανελλαδικές εξετάσεις της Γλώσσας δόθηκε ένα ποίημα του Εμπειρίκου. Όπως σημειωνόταν στο τεύχος με τα θέματα «διατηρήθηκε η ορθογραφία του πρωτοτύπου», πλην βέβαια του πολυτονικού. Όχι, δεν διατηρήθηκε εντελώς. Ναι μεν διατηρήθηκαν οι υποτακτικές κτλ. αλλά οι θεματοθέτες *εισήγαγαν* στο κείμενο […]

Απολαύστε το ταξίδι σας! (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Τα περισσότερα από όσα γράφω είναι παρμένα από παλιότερο άρθρο του ιστολογίου. Η αφορμή (δηλ. εισιτήριο στο μετρό) είναι καινούργια. Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο είναι από την ηλέκδοση της εφημερίδας. Απολαύστε το ταξίδι σας! […]