Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Λεξιλογικά του ποδοσφαίρου (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Κάποιο υλικό είναι ήδη δημοσιευμένο, σε διάφορα παλιά άρθρα, άλλο είναι φρέσκο, όπως καινούργια είναι και η δομή του άρθρου. Εδώ έκανα προσθήκες, αλλά ελάχιστες. Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο είναι από την ηλέκδοση της εφημερίδας. […]

Στο νησί με τα πόδια

- sarant

Πριν από καμιά δεκαριά μέρες πήγα στην Ερέτρια. Πέρασα από το Μουσείο, σημείωσα να το επισκεφτώ τον χειμώνα, προχώρησα στον αρχαιολογικό χώρο που ήταν για κάποιο λόγο κλειστός, ανέβηκα ως την Ακρόπολη που είναι εκτός αρχαιολογικού χώρου αλλά έχει ωραία θέα, κατέβηκα στην πόλη, έκανα μπάνιο κι ύστερα πήγα στο Νησί των Ονείρων, ένα μικρό […]