Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου

- sarant

Δείχνω τα χρόνια μου με το βιβλιο που θα βάλω σήμερα. Δεν θα το πιστέψετε, αλλά στα μαθητικά μου χρόνια ήταν, αν και όχι μπεστ σέλερ, πάντως αγαπημένο ανάγνωσμα πολλών παιδιών -και δικό μου. Εννοώ τα Άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου, βιβλίο του Στέφανου Γρανίτσα. Ο Γρανίτσας έζησε λίγο, 1880-1915. Γεννήθηκε […]

Αμμόρφωτα μεζεδάκια

- sarant

Ανορθογραφία και στον τίτλο; Ρετάρει μάλλον ο Νικοκύρης, θα σκεφτείτε, ου γαρ έρχεται μόνον. Και πώς του ήρθε; Μπέρδεψε τον αμόρφωτο με τον αμμόφορτο, αν υπάρχει τέτοια λέξη; Αλλά θα ξέρετε ήδη ότι μερικές φορές ο τίτλος στο εβδομαδιαίο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο δεν αναφέρεται στο ημερολόγιο (όπως θα ήταν, ας πούμε, αν έβαζα τίτλο «Μεταπασχαλινά […]