Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

- sarant

Και γράψε: θα τους πεθάνω στις παρωδίες της Οδύσσειας, θα μπορούσα να πω παραφράζοντας τον ενωμοτάρχη της Δημητσάνας. Αλλά το τρία είναι μαγικός αριθμός με συμβολισμό σε όλους τους πολιτισμούς, οπότε αισθάνθηκα την ανάγκη να συμπληρώσω την τριάδα των οδυσσειακών κειμένων. Μετά τον Ζαν Ζιροντού και τον Λουκιανό, μια παρωδία του αιώνα μας. Ο Ζάκαρι […]

Δηκηγορικά μεζεδάκια

- sarant

Βρε τον ανορθόγραφο, γράφει «δηκηγορικά»! Καλά, εντελώς έχει ρετάρει; Στον τίτλο, και δεν το πρόσεξε; Ου γαρ έρχεται μόνον… Γελάνε και τα πεύκα, η λυγαριά κι ο σχίνος, το σπάρτο κι η πιπερόριζα! Γερνάμε, φίλοι, αλλά το λάθος στον τίτλο είναι εσκεμμένο, διότι αναφέρεται σε ένα μεζεδάκι της πιατέλας. Οπότε, ας ξεκινήσω με αυτό. Ύστερα […]