Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Σινάφι, ρετσέτα, χάλι: η δείνωση των δανείων

- sarant

Το σημερινό άρθρο μοιάζει λιγάκι με το χτεσινό. Και τα δυο αφορούν λέξεις που άλλαξαν σημασία, αλλά το σημερινό είναι περιορισμένο -και ως προς το είδος των λέξεων και ως προς το είδος της αλλαγής. Πριν από μερικές μέρες, που είχα βάλει την ομιλία που έκανα στην Τρίπολη για το βιβλίο «Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων», […]

Λέξεις, λέξεις V (μια συνεργασία του Λαέρτη Τανακίδη)

- sarant

Ο φίλος του ιστολογίου Λαέρτης Τανακίδης μού έστειλε το άρθρο που θα διαβάσουμε σήμερα, το οποίο αποτελεί… το πέμπτο μέρος μιας τετραλογίας άρθρων που είχε δημοσιεύσει πέρυσι στο ιστολόγιο. Πέμπτο μέρος τετραλογίας; Κάποιοι θα θυμηθούν τον Νίκο Βαμβακούλα με την τριμελή επιτροπή με πεντέξι άτομα, άλλοι, σε πιο σοφιστικέ αναφορές, την τριλογία του Ντάγκλας Άνταμς […]