Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Στης ακρίβειας τον καιρό (από την ΕφΣυν)

- sarant

Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι κατά βάση φρέσκο, αν και κάποια πράγματα τα έχουμε ξαναπεί. Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο είναι από την ηλέκδοση της εφημερίδας. Στης ακρίβειας τον καιρό Οι διαδηλώσεις που συγκλονίζουν πολλές χώρες της […]

Περί θερινής και χειμερινής ώρας (μια συνεργασία του Μιχάλη Ρουμελιώτη)

- sarant

Δημοσιεύω σήμερα άλλη μια συνεργασία του φίλου μας Μιχάλη Ρουμελιώτη, αυτή τη φορά επίκαιρη, αφού ξημερώματα Κυριακής βάζουμε τα ρολόγια μια ώρα πίσω και αλλάζει η ώρα (εντάξει, τώρα οι περισσότερες συσκευές ρυθμίζονται μόνες τους κατά την αλλαγή της ώρας, εκτός από το μεγάλο ρολόι-κούκος στο σαλόνι πλάι στην πανοπλία του προπάππου του προπάππου μας). […]