Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.
Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.
Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.
Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…
Γλώσσα και Γραφή, από την ιστοσελίδα του Νίκου Σαραντάκου
- sarant
Αναδημοσιεύω σήμερα το προχτεσινό άρθρο μου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην τακτική εβδομαδιαία στήλη μου «Μέσα από τις λέξεις». Το υλικό είναι περίπου φρέσκο, δεν έτυχε να γράψουμε για τις λέξεις αυτές, αν και έχουμε κάνει μια αναφορά γενικά στους επαγγελματικούς φαυλισμούς. Εδώ κάνω μια εκτενή προσθήκη στη λ. τσαρλατάνος. Η εικόνα που συνοδεύει το […]
- sarant
Δημοσιεύω σήμερα άλλη μια συνεργασία του φίλου μας Μιχάλη Ρουμελιώτη, αυτή τη φορά προαναγγελθείσα, αφού αποτελεί το δεύτερο σκέλος ενός ζευγαριού συνεργασιών, που η πρώτη, Μια συζήτηση με το Gemini, δημοσιεύτηκε την περασμένη Τετάρτη. Πριν από αυτές είχαμε συνεργασία του Μιχάλη τον Απρίλιο, με τίτλο Δίκη προθέσεων και παιδική σκέψη, πιο πριν τον Γενάρη του […]
Νότες
Μανώλης Μητσιάς: «Ένα χωριατόπαιδο ήμουν που μπήκα σ’ αυτό που λέμε καριέρα με τα πολλά όχι μου»
Δεν υπάρχει περίπτωση να πας να δεις live τον Μανώλη Μητσιά, όπου και όποτε εμφανίζεται, και να μην περάσεις
Άνθρωποι και Γη

































































