Αρχική - Χάρης Μεταλλίδης

Το επώνυμο μου το χρωστάω στον πατέρα μου,Γιάννη Κωνσταντόπουλο.
Το λογοτεχνικό ετερώνυμο στη μητέρα μου Ελένη (Λέλα),το γένος Μεταλλίδη.
Τους είχα υποσχεθεί πως κάποια μέρα θα τύπωνα ποιήματα μου και το 2013 η “Ασπόνδυλη Διαλεκτική” πήρε τον δικό της χάρτινο δρόμο.Δεν ήταν πια δυνατό να την αγγίξουν με τα χέρια τους. Μα έστω και πολύ αργά τήρησα την υπόσχεση μου.

Η ποίηση (καλή ή κακή) όπως και κάθε έντεχνη έκφραση,δεν είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη να διευρύνουμε την ταυτότητα μας και να επικοινωνούμε με τους άλλους.Είναι, δηλαδή, μια Μποτίλια στο πέλαγο*.

Κι αυτή είναι η δικιά μου Μποτίλια καθώς το 2013 ξαναμπαρκάρισα με τα σπασμένα μου κουπιά . Μια Μποτίλια που ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στα χέρια μιας ηλιοστάλακτης ψυχούλας που έκανε το ξερονήσι μου Παράδεισο.

Από τότε,λοιπόν, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μη σταματώ να ρίχνω Μποτίλιες στο πέλαγο. Όχι για μένα, πιά, αλλά για όσους ξαναμπαρκάρουν με τα κουπιά τους σπασμένα…

Απόλλων με χόρτο, σε βλέπω σαν την Πόρτο! (μια συνεργασία του Πάνου με Πεζά)

- sarant

Όταν ήμουν πιτσιρικάς, ο Απόλλων Αθηνών ήταν σταθερά στη μέση της βαθμολογίας της Α’ Εθνικής Κατηγορίας και τον έλεγαν και Ελαφρά Ταξιαρχία. Αργότερα, στην εποχή Αλαμάνου, έφτασε να βγει και στην Ευρώπη μια χρονιά. Τα χρόνια πέρασαν, η ομάδα γνώρισε σκαμπανεβάσματα, περισσότερο έπεφτε παρά ανέβαινε, στο μεταξύ άρχισαν να την αποκαλούν Απόλλωνα Σμύρνης, λες και […]

Μεζεδάκια για τον δόκτωρ

- sarant

Ακλισιά στον τίτλο του άρθρου; Άρχισε να ρετάρει ο Νικοκύρης; Αλλά όσοι ξέρουν τις συνήθειες του ιστολογίου θα σκέφτηκαν πως ο τίτλος του σημερινού πολυσυλλεκτικού μας άρθρου προέρχεται από κάποιο μεζεδάκι της πιατέλας. Και σωστά θα σκέφτηκαν, διότι η ακλισιά περιέχεται σε διάλογο που ακούστηκε στη Βουλή ανάμεσα στον κ. Νότη Μηταράκη και στην κ. […]