cf87cf81ceaecf83cf84cebfcf82 cebaceb5cf81ceb1cebcceafceb4ceb7cf82 cf84cf81ceafceb1 ceb1cebdceadcebaceb4cebfcf84ceb1 cf80cebfceb9ceae

 

Χρήστος Κεραμίδης

Τρία ανέκδοτα ποιήματα

Φωτογραφία: Walter Astrada

 

AVvXsEjIBSB5yiBK IfPnih2cxyH8XeEXbPa7YN7X0xGZWVh2OPwekGK9MbEiGdyAz759rWVJz0zvCrcGawNMBedYxLvy7HznWW2JxQw5uMHS7y X bL5FrUgAuJvdHnPv1IANQtoVu3F0V4fhXODcs2zZWJgwfS0pfMljSkJYYwxkw1hXsko scfDq2gQ H=w400 h266


Άγουρο κυδώνι

 

Η ζωή μου

μια ιστορία που χάθηκε,

όπως το άγουρο κυδώνι

που έκοψα απερίσκεπτα στην αυλή.

Της ορφάνιας η ολόπικρη γεύση.

 

Το πολύ δυνατό χαστούκι που μου ’δωσε

ο Παππούς.

Κι ύστερα τον είδα

μες στην αποθήκη με τα καλαμπόκια

να κλαίει.

 

Η σταθερή φωνή

 

Βλέπω το δελφίνι να πλησιάζει την

       τρικυμισμένη ακτή

Ένα καΐκι  χάνεται στην ομίχλη

Το ντάπα- ντουπ της μηχανής του

        εξασθενεί

Η σταθερή μόνο ακούγεται  φωνή της

         θάλασσας.

 

Ταξίδευαν με τα κύματα

 

Ήταν ποιητής.

Ήθελε  να τον χειροκροτούν, αλλά  και να

τον αποδοκιμάζουν.

Όλα να γίνονται «εν βοή».

Αναλάμβανε τις ευθύνες του.

Ακόμη κι όταν η απογοήτευση του ’κλεβε την ψυχή.

 

Τα ποιήματά του παρέμεναν  χαραγμένα σε γέφυρες

ποντοπόρων πλοίων.

Ταξίδευαν με τα κύματα!


Χρήστος Κεραμίδης 

Φωτογραφία: Walter Astrada

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *