cf83cf85cebdceadcebdcf84ceb5cf85cebeceb7 cebcceb5 cf84cebfcebd ceb2ceb1cf83ceafcebbceb7 cebcceb1cebacf81ceae

Η νέα σειρά αναρτήσεων στο photo.gr συνεχίζεται με μια φιλοδοξία. Να γνωρίσουμε σταδιακά, εβδομάδα με εβδομάδα, και σε βάθος χρόνου, αξιόλογους εκπροσώπους της ελληνικής φωτογραφίας. Δραστήριους, ενεργούς, δημιουργικούς φωτογράφους στην ελληνική σκηνή, που συνθέτουν το παζλ της σύγχρονης φωτογραφικής πραγματικότητας.Makris 04– Μετά από τόσα χρόνια φωτογραφικής καριέρας, αν είχατε εξ αρχής την ευκαιρία θα επιλέγατε ξανά το επάγγελμα του φωτογράφου;
Ναι, θα επέλεγα ξανά το επάγγελμα του φωτογράφου. Δεν μπορώ μετά από τόσα χρόνια (σχεδόν 40), να σκεφτώ ότι θα μπορούσα να κάνω μία άλλη δουλειά. Βέβαια, είχα την τύχη να δουλέψω στα καλά χρόνια, πριν την οικονομική κρίση, τότε που υπήρχε αγορά. Τότε που υπήρχαν περιοδικά, διαφημιστικές εταιρίες, υπήρχε προϋπολογισμός, υπήρχε μεγάλη δραστηριότητα σε αυτό το επάγγελμα, υπήρχε σεβασμός και πολύ καλές αμοιβές. Ταξίδεψα πολύ, σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, είδα “πράματα και θάματα”.. Γέμισα εμπειρίες, χόρτασαν οι αισθήσεις μου ομορφιά.
Το τίμημα, βέβαια, γιατί υπάρχει για όλα ένα τίμημα, ήταν η “περιπέτεια” του ελεύθερου επαγγελματία, και καταλαβαίνουν πολύ καλά οι συνάδελφοι της γενιάς μου τι εννοώ. Παρ΄ όλα αυτά, θα επέλεγα ξανά αυτή τη δουλειά, θα επέλεγα ξανά αυτή την περιπέτεια, και όχι το διορισμό στο δημόσιο, για παράδειγμα. Eίναι εθιστικό αυτό το επάγγελμα.Makris 03– Μπορούν έστω λίγοι φωτογράφοι σήμερα στην Ελλάδα να επιβιώσουν επαγγελματικά με ειδίκευση π.χ. στην εμπορική φωτογραφία, μόδα, αρχιτεκτονική κλπ.;
Εάν λίγοι σημαίνει πολύ καλοί – άριστοι, τότε ναι. Υπάρχει ακόμα, ευτυχώς, ένα κομμάτι της αγοράς, που έχει μεγάλες απαιτήσεις από τον τομέα της εφαρμοσμένης φωτογραφίας. Για τη μόδα δεν ξέρω.. Αλλά για την αρχιτεκτονική φωτογραφία, που είναι (μάλλον) και η πιο ακριβοπληρωμένη ειδικότητα, μπορώ να σας πω πως, σίγουρα ναι. Μπορεί οι αμοιβές να μην είναι όπως στην εποχή του “πάρτι”, αλλά είναι πολύ καλές. Άλλωστε, ο πολιτισμός και, ακόμα περισσότερο, ο τουρισμός, θα είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας μας, τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στην Αθήνα ετοιμάζονται πενήντα ξενοδοχεία. Άλλα τόσα θα γίνουν και στην Μύκονο. Έχουμε και τα Airbnb. Υπάρχει έκρηξη τουριστικής δραστηριότητας, σε όλη τη χώρα. Σκεφτείτε και τα μεγάλα έργα στο Ελληνικό. Οι ανάγκες για επικοινωνία, προβολή και προώθηση για όλα αυτά θα είναι τεράστιες. Που σημαίνει τεράστιες ανάγκες και για οπτικό υλικό. Δηλαδή φωτογραφίες και βίντεο.Makris 05– Ποιες είναι οι πιο σημαντικές εμπειρίες ζωής από τη θητεία σας στο ομολογουμένως ιδιαίτερο και απαιτητικό είδος της αρχιτεκτονικής φωτογραφίας;
Υπήρξαν πολύ ισχυρές δόσεις εμπειρίας – και συνεχίζουν να υπάρχουν.. Τα περισσότερα ταξίδια (φωτογραφικές αποστολές) που έκανα στο εξωτερικό, ήταν μοναδικές εμπειρίες. Κυρίως, γιατί βρέθηκα σε απίστευτες τοποθεσίες, που δεν είναι προσβάσιμες. Μπήκα σε χώρους που έχουν επισκεφτεί ελάχιστοι. Γνώρισα ανθρώπους που δεν είναι εύκολο να δεις από κοντά. Είδα, άκουσα, γεύτηκα, ένιωσα, μύρισα, τόσα πολλά – τόσα διαφορετικά – τόσα μοναδικά πράγματα.. Γέμισαν οι αισθήσεις μου. Χόρτασα. Πλούτισα από εμπειρίες.. Και είμαι ευγνώμων για αυτό.Makris 07– Πως κρίνετε το γενικότερο επίπεδο της αρχιτεκτονικής φωτογραφίας στην Ελλάδα;
Το επίπεδο της αρχιτεκτονικής φωτογραφίας στην Ελλάδα, είναι πάρα πολύ υψηλό. Όπως και το επίπεδο του φωτορεπορτάζ. Και μιλάω σε σύγκριση με το επίπεδο στο παγκόσμιο τοπίο. Οι Έλληνες φωτογράφοι, που κάνουμε αρχιτεκτονική φωτογραφία, δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα – απολύτως τίποτα – από τους ξένους συναδέλφους μας. Ειδικά τώρα, στην εποχή του διαδικτύου, που έχουμε όλοι την ίδια ενημέρωση για όλα αυτά που γίνονται στον κόσμο.
Την εποχή των περιοδικών, όσοι συνεργαζόμασταν με πολυεθνικές εκδόσεις, βλέπαμε κάθε μήνα τα αντίστοιχα περιοδικά αρχιτεκτονικής και διακόσμησης, από 20 με 30 χώρες περίπου. Είχαμε ένα πλεονέκτημα ενημέρωσης, σε σχέση με τις άλλες ειδικότητες. Τώρα υπάρχουν όλα στο διαδίκτυο – και είναι προσβάσιμα σε όλους.Makris 06– Πόσο έχει επηρεάσει η υποτιθέμενη ευκολία της ψηφιακής επεξεργασίας την αρχιτεκτονική φωτογραφία; Την έχει κάνει “φθηνότερη” κυριολεκτικά και μεταφορικά;
Ισχύουν και τα δύο. Η ψηφιακή επεξεργασία έχει λύσει πολλά τεχνικά προβλήματα, αφήνοντας πολύ περισσότερο “χώρο” για δημιουργική προσέγγιση στη φωτογράφιση. Την εποχή του φιλμ, ο εξοπλισμός ήταν πολύ “βαρύς” και ήμασταν πολύ αργοί και δυσλειτουργικοί. Επίσης, έπρεπε να λύνουμε συνέχεια τεχνικά προβλήματα, κυρίως με τη θερμοκρασία του χρώματος (Κelvin), που σημαίνει φίλτρα και φίλτρα και φίλτρα και χρωματιστές ζελατίνες και άλλα πολλά. Βέβαια, όταν τέλειωναν οι λήψεις, τέλειωνε και η δουλειά. Τα φιλμ (τις περισσότερες φορές) τα έπαιρνε ο πελάτης από το εργαστήριο. Τώρα, μόλις τελειώσουν οι λήψεις, ξεκινάει η δουλειά στον υπολογιστή.. Και μπορεί να κρατήσει αρκετές μέρες. Βέβαια δουλεύουμε στο σπίτι μας, όποια ώρα θέλουμε. Επίσης, έχουμε απόλυτο έλεγχο της ποιότητας της εικόνας, που θα “σώσουμε”, για να πάει κατ’ ευθείαν για εκτύπωση, ή, ανάρτηση στο διαδίκτυο.
Το “φθηνότερη”, ισχύει και αυτό, δυστυχώς. Αλλά κυριολεκτικά, σε ότι αφορά στην αμοιβή. Όχι στην αξία του περιεχομένου της φωτογραφίας. Είναι πιο εύκολο (σίγουρα) σε σύγκριση με το αναλογικό μέσο, αλλά δεν είναι πιο φθηνό σαν αξία περιεχομένου.
Η ψηφιακή τεχνολογία δεν είναι εύκολη, ούτε είναι για όλους. Ειδικά όταν δουλεύεις αρχεία RAW. Υπάρχει μεγάλος βαθμός δυσκολίας, που κάνει και τη διαφορά από τους (εξυπνάκηδες) jpegάδες, που μαθαίνουν να φωτογραφίζουν από το YouTube και λανσάρονται σαν επαγγελματίες και, μερικές φορές, και σαν δάσκαλοι (!) Δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο για αυτό. Γιατί είναι η κύρια αιτία του εκφυλισμού, της φωτογραφίας, στην εποχή αυτή.Makris 10– Κάποτε η αρχιτεκτονική ως αντικείμενο θεωρείτο ότι ανήκε αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των επαγγελματιών; Σήμερα έχει ευρύτερο ενδιαφέρον;
Συνεχίζει, και σήμερα, η αρχιτεκτονική φωτογραφία να ανήκει αποκλειστικά στο χώρο της επαγγελματικής φωτογραφίας. Που σημαίνει, ότι, ερασιτεχνικά, ή, ημιεπαγγελματικά, δεν μπορεί κάποιος φωτογράφος να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του είδους φωτογράφισης. Η προσέγγιση είναι πολύ αυστηρή και η επεξεργασία στα λογισμικά απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις. Με λίγα λόγια, χρειάζεται μεγάλη (φωτογραφική) ωριμότητα.
Στα σεμινάρια που διδάσκω -και καθοδηγώ- στην Leica Akademie Greece, έρχονται επαγγελματίες φωτογράφοι για να ειδικευτούν σε αυτό το είδος φωτογράφησης και να διευρύνουν τον κύκλο της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Καταλαβαίνουν, πολύ σύντομα, ότι στην περιοχή αυτή (της αρχιτεκτονικής φωτογραφίας) είχαν πολλά κενά.
Αναβαθμίζεται, λοιπόν, σε όλους τους τομείς η αρχιτεκτονική φωτογραφία. Ακόμα και στην περιοχή του Real Estate έχει ξεκινήσει η αναβάθμιση των φωτογραφιών και αρχίζουν (ευτυχώς) να λιγοστεύουν οι φωτογραφίες που έβγαζαν οι μεσίτες, με τα κινητά τους, και που στην κάθε μία, από αυτές, φαινόταν το τσαντάκι τους πάνω στο καλοριφέρ..Makris 11– Είστε και δάσκαλος φωτογραφίας. Πως συμπληρώνει και επηρεάζει η μία ιδιότητα την άλλη;
Διδάσκω αρχιτεκτονική και βιομηχανική φωτογραφία στην Ακαδημία Δημιουργικής Φωτογραφίας Leica, από το 2006. Η σχέση μου με τους σπουδαστές, είναι “πάρε-δώσε”. Αυτό σημαίνει ότι δίνω αυτά που ξέρω, όλα δηλαδή όσα ξέρω, αλλά παίρνω και από αυτούς. Αυτό που εισπράττω, είναι το πνεύμα και την νοοτροπία της εποχής, στοιχεία που με κρατάνε σε εγρήγορση και (κυρίως) πάντα αναβαθμισμένο σε ότι αφορά τη σημερινή εποχή.
Έτσι η σχέση μου με την πραγματικότητα είναι (πιο) λυτρωτική και αυτό με κάνει καλύτερο άνθρωπο και φωτογράφο. Χρειάζεται αρκετός ρομαντισμός και μία ιδεολογία αντίθετη με το πνεύμα πολλών συναδέλφων της γενιάς μου, που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και μόλις, ζοριστούν από τους νέους φωτογράφους (και αισθανθούν απειλή) λένε την τρομερή φράση “ήσουνα αγέννητος εσύ όταν φωτογράφιζα εγώ”. Οι συνάδελφοι που ήρθαν στη σχολή να διδάξουν “καβάλα στο άλογο” και έφεραν μαζί και το “Εγώ” τους, έφυγαν όπως ήρθαν.. Τους έδιωξαν οι ίδιοι οι σπουδαστές, με τις αξιολογήσεις τους, πολύ σύντομα. Πρέπει να κερδίσεις το σεβασμό τους, την πρώτη ώρα – πριν το πρώτο διάλειμμα. Και δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία για πρώτη εντύπωση.Makris 14– Πέρα από δάσκαλος, έχετε και την ιδιότητα του συγγραφέα με το πρόσφατο “Εισαγωγή στην αρχιτεκτονική φωτογραφία”. Πείτε μας περισσότερα για αυτό το εγχείρημα.
Δεν είμαι συγγραφέας. Το βιβλίο “Εισαγωγή στην αρχιτεκτονική φωτογραφία”, είναι οι σημειώσεις μου από το 2006. (Μεγάλωσαν – και αυτές – και έγιναν βιβλίο).
Θα ήθελα εδώ, να ευχαριστήσω τον διευθυντή της Leica Akademie Greece, φίλο και συνάδελφο, Σπύρο Σκιαδόπουλο, για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία και τους συναδέλφους μου Μάνο Λυκάκη και Κωνσταντίνα Μαργαλιά για την υποστήριξη και τη συνεργασία.
Είναι ακόμα μία έκδοση της Ακαδημίας Δημιουργικής Φωτογραφίας Leica, που σε δύσκολους καιρούς, δημιουργεί ένα ακόμα “δυνατό εργαλείο” για την κατάρτιση σχετικά με το αντικείμενο της αρχιτεκτονικής φωτογραφία και της φωτογραφίας εσωτερικού χώρου. Και, όπως αναφέρει ο τίτλος του, δίνει την δυνατότητα σε αυτόν που θέλει να “εισαχθεί” στην αρχιτεκτονική φωτογραφία, να βρει έναν αξιοπρεπή οδηγό.Makris Books 1– Αυτό τον καιρό ασχολείστε με κάποια συγκεκριμένα project;
Ολοκλήρωσα μία σειρά με φωτογραφίσεις κτιρίων, στην Αθήνα, για λογαριασμό της έκδοσης του βιβλίου-λευκώματος “Αθήνα 200 χρόνια 200 κτίρια”, εκδόσεις grad review. Από αυτά τα 200 κτίρια φωτογράφισα τα 137. Μου πήρε εννέα μήνες και στο διάστημα αυτό ανακάλυψα εκ νέου τα κτίρια της Αθήνας. Η φωτογραφική προσέγγιση έγινε με τον πλέον αυστηρό τρόπο, εξαντλώντας το “πρωτόκολλο” της αρχιτεκτονικής φωτογραφίας, μιας και ο εκδότης του βιβλίου-λευκώματος (Μανώλης Αναστασάκης) είναι αρχιτέκτονας.
Επίσης, από τον Ιούνιο του 2020 φωτογραφίζω την πρόοδο των εργασιών ανακατασκευής / ανακαίνισης του ξενοδοχείου Χίλτον. Αλλά για αυτό, δεν μπορώ να σας πω περισσότερα ούτε και να σας δείξω φωτογραφίες, γιατί υπάρχει σύμβαση εχεμύθειας και εμπιστευτικότητας. Το έργο θα ολοκληρωθεί το 2023 (εύχομαι να πάνε όλα καλά) και τότε θα δούμε τις φωτογραφίες μου.Makris 02– Στις προσωπικές σας φωτογραφικές στιγμές και όχι τις επαγγελματικές, ασχολείστε και με άλλα είδη;
Είμαι αρκετά επηρεασμένος από την “αυστηρή προσέγγιση” που απαιτεί η αρχιτεκτονική φωτογραφία οπότε και οι προσωπικές μου φωτογραφικές στιγμές είναι “στιγματισμένες” από αυτό. Γενικά, φωτογραφίζω το αστικό τοπίο, όταν είμαι στην πόλη, ή, το τοπίο (γενικότερα) όταν ταξιδεύω.
Προσπαθώ να βρω το ωραίο, ή, το όμορφο οπουδήποτε – όση ασχήμια και να υπάρχει τριγύρω. Οι αισθήσεις μου λειτουργούν άριστα όταν συμβαίνει αυτό, το οποίο και με ξεσκάει. Σαν να λέμε ότι μου χαϊδεύει την ψυχή…

Σύντομο βιογραφικό

Makris 16Ο Βασίλης Μακρής [www.vassilismakris.com] είναι επαγγελματίας φωτογράφος από το 1985, ειδικευμένος στην εφαρμοσμένη φωτογραφία και τη φωτογραφία σκηνής. Είναι μέλος της ΕΤΕΚΤ-ΟΤ από το 1988, και πρόσφατα μέλος του ΔΣ του Ο.Σ.Δ.Π.Π.Δ.Φ. “ΦΟΙΒΟΣ”
Συνεχίζοντας μέχρι σήμερα τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, διδάσκει αρχιτεκτονική και βιομηχανική φωτογραφία στην Ακαδημία Δημιουργικής Φωτογραφίας Leica, στην Αθήνα [Leica Αkademie Greece] και καθοδηγεί σεμινάρια και εργαστήρια που, επίσης, διοργανώνει η Leica Αkademie Greece.


 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *