ceb8ceb1 cebacebbceb5ceafcf83ceb5ceb9 ceb7 ceb1cf85ceb3ceae

avgi efimerida 0Όταν άρχισα χτες να γράφω το σημερινό άρθρο, η απάντηση έκλινε προς το «Ναι», τουλάχιστον για το καθημερινό φύλλο, αλλά τελικά το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να μείνει ανοιχτή η εφημερίδα και να γίνει οικονομική εξυγίανσή της ενώ θα συνεχίσει να λειτουργεί.

Τις προηγούμενες ώρες, η είδηση ότι επίκειται αναστολή της έκδοσης της ιστορικής εφημερίδας είχε προκαλέσει ένα κύμα συμπαράστασης στα σόσιαλ, που εκφράστηκε όχι μόνο με αυθόρμητες τοποθετήσεις ή με συλλογή υπογραφών (συμμετείχα κι εγώ) αλλά και με αγορές συνδρομών -είδα πάνω από δέκα γνωστούς να δηλώνουν ότι αγόρασαν εξάμηνη ή τρίμηνη ή ετήσια συνδρομή, ανανέωσα κι εγώ μια δική μου που την είχα αφήσει να εκπνεύσει· αν ενδιαφέρεστε, η σελίδα για τις συνδρομές στην ηλεκτρονική έκδοση, με μεγάλη έκπτωση, είναι εδώ.

Αυτό το αυθόρμητο κύμα συμπαράστασης ίσως να μην είναι άσχετο με την απόφαση που πάρθηκε για… αναστολή της αναστολής της έκδοσης της εφημερίδας (επίτηδες αράδιασα τόσες γενικές). Αλλά το άρθρο που είχα σκοπό να γράψω δεν χάνει την (όποια) αξία και επικαιρότητά του. Εξάλλου, η χτεσινή απόφαση δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος για την εφημερίδα έχει παρελθει -η επιτυχία της προσπάθειας για εξυγίανση κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι.

Σε κάθε περίπτωση, το ιστολόγιο έχει γαλουχηθεί με τις εφημερίδες, έχει δημοσιεύσει πολλά εφημεριδογραφικά άρθρα και έχει γράψει τουλάχιστον τρεις φορές στο παρελθόν για εφημερίδες που έκλεισαν ή που κινδύνεψαν να κλείσουν (το 2010, το 2011, το 2017) -κατά μειζονα λόγο λοιπόν με ενδιαφέρει η Αυγή, μια εφημερίδα της Αριστεράς, στην οποία ανήκω, μια εφημερίδα που είχα την τιμή να είμαι συνεργάτης της για δέκα χρόνια, από το 2008 έως το 2018.

Τον καιρό του Διαδικτύου, οι εφημερίδες σε όλον τον κόσμο δοκιμάζονται. Eνώ όλες οι εφημερίδες έχουν πλέον και αυτόνομη διαδικτυακή παρουσία (δηλαδή δεν αναπαράγουν απλώς το έντυπο περιεχόμενό τους), δεν έχει βρεθεί, τουλάχιστον στην Ελλάδα και σε αλλες μικρές χώρες ένας αξιόπιστος τρόπος για να αποκομίζουν οι εφημερίδες έσοδα από το διαδικτυακό τους περιεχόμενο. Όσο αυτονόητο είναι ότι την εφημερίδα που κρέμεται στα μανταλάκια του περίπτερου θα πρέπει να πληρώσεις για να την αγοράσεις, άλλο τόσο θεωρείται δεδομένο ότι στο Διαδικτυο τα κείμενα προσφέρονται δωρεάν. Υπάρχουν οικονομικά μοντέλα για το οπτικοακουστικό περιεχόμενο, που φαίνεται να λειτουργούν εκεί, και που βασίζονται στις συνδρομές -όπου για ένα σχετικά μικρό ποσόν έχει κανείς πρόσβαση σε πολύ μεγάλη ποικιλία ταινιών ή μουσικής. Απ’ όσο ξέρω, όμως, το μοντέλο αυτό δεν έχει μεταφερθεί στο χώρο του Τύπου, όπου κάθε εφημερίδα ή διατίθεται εντελώς δωρεάν ή προσπαθεί να εφαρμόσει συνδρομητικό μοντέλο μόνο για το δικό της περιεχόμενο.

avgi240852tΗ Αυγή βέβαια δεν είναι μια εφημερίδα σαν πολλές από τις άλλες, είναι μια εφημερίδα με σαφή και δηλωμένο πολιτικό προσανατολισμό, μια κομματική ας πούμε εφημερίδα. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στις 24 Αυγούστου 1952, ως «εβδομαδιαία δημοκρατική εφημερίδα του λαού», με διευθυντή τον βουλευτή Βασίλη Εφραιμίδη. Αριστερά βλέπετε αυτό το πρώτο εξώφυλλο.

Δυο μήνες αργότερα, στις 26 Οκτωβρίου 1952, ενόψει των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου, μετατρέπεται σε καθημερινή εφημερίδα και υποστηρίζει την ΕΔΑ, η οποία θα κερδίσει ποσοστό 9,55% στις εκλογές αλλά λόγω του πλειοψηφικού συστήματος δεν θα βγάλει έδρα.

Η δικτατορία του 1967 κλείνει την Αυγή (και καταστρέφει τις εγκαταστάσεις της). Μετά τη μεταπολίτευση η εφημερίδα επανεκδίδεται, αλλά δεν είναι πια η μοναδική αριστερή φωνή αφού έχει μεσολαβήσει η διάσπαση του ΚΚΕ. Η Αυγη πρόσκειται στο ΚΚΕ εσωτ. και επανεκδίδεται, πρώτη φορά μετά το 1947, και ο Ριζοσπάστης ως όργανο του ΚΚΕ.

Η Αυγή ποτέ δεν είχε μεγάλη κυκλοφορία μετά τη μεταπολίτευση. Πάντοτε υπολειπόταν κατά πολύ σε σχέση με την κυκλοφορία  του Ριζοσπάστη, ο οποίος στη χρυσή εποχή του, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ήταν η πρώτη σε κυκλοφορία πρωινή εφημερίδα. (Εξάλλου, με την αλλαγή των μοτίβων κυκλοφορίας των εφημερίδων όλες οι πρωινές εφημερίδες βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση αφού οι απογευματινές άρχισαν να κυκλοφορούν από τις 9-10 το πρωί). Η Αυγή είχε την ίδια χαμηλή καθημερινή κυκλοφορία (1000-2000 φύλλα, ας πούμε) την εποχή που ο συγγενικός πολιτικός της χώρος βρισκόταν στο μεταίχμιο του 3% όσο και την εποχή που κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση. (Αλλά βέβαια το 2015 η συνολική κυκλοφορία των εφημερίδων είχε κατακρημνιστεί στο ένα δέκατο της κυκλοφορίας του 1985).

Και άλλες κομματικές εφημερίδες, επίσης ιστορικές, συνάντησαν μεγάλες δυσκολίες. Η ιταλική Unita, του κάποτε κραταιού ΚΚ Ιταλίας, έκλεισε οριστικά το 2017. Η γαλλική Humanité του ΚΚ Γαλλίας βρέθηκε στα πρόθυρα του κλεισίματος το 2019, σώθηκε προσωρινά χάρη σε κινητοποίηση των φίλων της, αλλά δεν έχει ξεφύγει τον κίνδυνο. Για να μην πηγαίνουμε μακριά, το ΚΚΕ αναγκάστηκε να πουλήσει τη συχνότητα του ραδιοτηλεοπτικού 902 και εφάρμοσε πρόγραμμα περικοπής θέσεων στον Ριζοσπάστη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ότι το 72% της κρατικής επιχορήγησης του κόμματος (που έχει μειωθεί πολύ, όπως και ολων των κομμάτων) διατίθεται για ενίσχυση της Αυγής και του Κόκκινου -υποθέτω ότι μεγαλύτερο μερίδιο θα απορροφά το, πιο πολυδάπανο, ραδιόφωνο. Πάντοτε τα αριστερά μέσα βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση επειδή ούτε ισχυρούς χρηματοδότες έχουν, ούτε μπορούν να παίρνουν χαριστικά δάνεια από τράπεζες όπως έκαναν τα μεγάλα κόμματα τις περασμένες δεκαετίες. Ωστόσο, βρίσκω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αξιοποιήσει τα μέλη και τους φίλους του. Λένε ότι η Αυγή χρειάζεται 2 εκατομμύρια -δεν είδα μια εκστρατεία για να βρεθούν 2000 φίλοι της πρόθυμοι να διαθέσουν ένα αξιόλογο ποσό εφάπαξ ή το αντίστοιχο σε μηνιαία βάση (εγώ πάντως θα έπαιρνα μέρος σε μια τέτοια κίνηση).

Διότι, όσο κι αν λέμε ότι οι εφημερίδες πεθαίνουν, η δημοσιογραφία είναι απαραίτητη στη δημοκρατία -και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τη «δημοσιογραφία των πολιτών» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρειάζονται και οι επαγγελματίες, που θα πληρώνονται για να κάνουν τη δουλειά τους -δεν θα είναι συνταξιούχοι ή χομπίστες.  Πρέπει να βρεθεί ένα νέο μοντελο για να πληρωνονται οι εφημερίδες και για το διαδικτυακό τους περιεχόμενο, καθώς και ένας ομαλός τρόπος συνύπαρξης της έντυπης παρουσίας με τη διαδικτυακή, αλλά βέβαια για να γίνει αυτό πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει η εφημερίδα.

Ειδικά στην Ελλάδα σήμερα, που επικρατεί καταθλιπτική μονοφωνια και όπου δημοσιογράφοι προσλαμβάνονται μετακλητοί σε κυβερνητικές υπηρεσίες, η συνέχιση της καθημερινής κυκλοφορίας της Αυγής είναι όφελος για τη δημοκρατία.

Και θα είναι στίγμα για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, αν η εφημερίδα της Αριστεράς κλείσει στα χέρια του.

ΥΓ Δεν αναφέρθηκα στα λάθη και στις ελλείψεις της ίδιας της εφημερίδας -όχι επειδή δεν υπάρχουν, αλλά επειδή κατά τη γνώμη μου δεν παίζουν τον καθοριστικό ρόλο για τη σημερινή δύσκολη κατάσταση. Αλλά βέβαια στα σχόλιά σας μπορείτε να κάνετε κριτική και στο θέμα αυτό, όσο θέλετε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *