ceb4ceb9ceb1cebaceb5cebaceb1cf85cebcceadcebdceb1 cebcceb5ceb6ceb5ceb4ceaccebaceb9ceb1 cf80ceaccebbceb9

Διακεκαυμένα, επειδή περνάμε καύσωνα. Πάλι, επειδή τον ίδιο τίτλο τον έχω ήδη χρησιμοποιήσει σε παλιότερο άρθρο, γραμμένο, κατά σύμπτωση, περίπου τέτοια εποχή, πριν από εφτά χρόνια (παρά δύο μέρες). Όχι ότι δεν είχαμε καύσωνες στο ενδιάμεσο διάστημα, αλλά δεν έτυχε να μπουν σε τίτλο σαββατιάτικου άρθρου.

* Βέβαια, θα μπορούσα να δώσω το όνομα «πιλοτικά μεζεδάκια», όπως είχε προτείνει φίλος του ιστολογίου για το άρθρο του περασμένου Σαββάτου, μια και όλη τη βδομάδα στις ειδήσεις πρωταγωνιστούσε το έγκλημα στα Γλυκά Νερά, και, το χειρότερο, η προσπάθεια αγιογράφησης του καθ’ ομολογίαν δράστη του, με άλλους και άλλες να τον λένε γοητευτική προσωπικότητα και άλλους και άλλες να τον θεωρούν σοβαρό και μετρημένο.

Αλλά το πρώτο μας μεζεδάκι είναι ιατροδικαστικό, αφού αφορά τις δηλώσεις της ιατροδικάστριας, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο, έκρινε ότι ο πιλότος «χωρίς κρανίο εγκεφαλικές κακώσεις» ήταν αδύνατο να είχε παραμείνει επί 2 ώρες σε κατάσταση αναισθησίας.

Η φρικτή σχιζολεξία εμφανίζεται και άλλη φορά στο κείμενο και κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να τη χρεώσουμε όχι άμεσα στον συντάκτη αλλά στον κορέκτορα. Πράγματι, σε πολλές κινητές συσκευές ο κορέκτορας αυτομάτως χωρίζει τις μεγάλες λέξεις ιδίως όταν τα συστατικά τους μέρη στέκονται και μόνα τους, όπως εδώ που οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αναλύονται σε «κρανίο εγκεφαλικές».

Βέβαια, και ο συντάκτης πρέπει να κοιτάζει και να διορθώνει.

* Και συνεχίζουμε με ένα μεζεδάκι από τις γαλλικές εκλογές της περασμένης Κυριακής (αύριο θα έχουμε τον δεύτερο γύρο). Μια ακυρολεξία από άρθρο της ΕφΣυν:

Οι προοπτικές, για το κεντρώο κόμμα του Μακρόν δεν είναι και οι καλύτερες καθώς αναμένεται να καρπωθεί την απογοήτευση του κόσμου από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και της δυσαρέσκειας των αγροτών που υποστήριξαν τα «κίτρινα γιλέκα»

Όμως, το «καρπώνομαι κάτι» σημαίνει «εκμεταλλεύομαι το κέρδος, απολαμβάνω την ωφέλεια από κάτι», όχι υφίσταμαι τις συνέπειες.

Εδώ θα ταίριαζε το χρεώνομαι, θαρρώ.

* Ο δήμος Αθηναίων πήρε πρόσφατα την απόφαση να τιμήσει τη μνήμη του Νεκτάριου Σάββα, του αστυνομικού που είχε δολοφονηθεί το 2009 στα Πατήσια από τη Σέχτα Επαναστατών. Αφενός ανέγειρε μνημείο στον δολοφονημένο αστυνομικό και αφετέρου έδωσε το όνομά του στον δρόμο στον οποίο έγινε η δολοφονία.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα. Η τιμή στον Ν. Σάββα σήμαινε την έξωση του Λάμπρου Πορφύρα.

Ο δήμος Αθηναίων (όπως και πολλοί άλλοι δήμοι του Λεκανοπεδίου) είχε τιμήσει τον Πορφύρα δίνοντας τ’ όνομά του σε έναν μικρό δρόμο -μικρόν, αλλά σε ωραίο σημείο, πλάι στο πάρκο Δρακοπούλου στα Πατήσια, και με καλή παρέα: εκεί κοντά είναι ο Λασκαράτος, ο Μαβίλης, ο Κων. Θεοτόκης, ο Εμμ. Λυκούδης, ο Σπυρίδων Βασιλειάδης, ο πατριώτης στιχοπλόκος Ματσούκας.

Τώρα, ο Πορφύρας εξοβελίστηκε. Αν έκρινε σκόπιμο ο κ. δήμαρχος να τιμήσει τη μνήμη του αρχιφύλακα που έπεσε στο καθήκον, γιατί να εξώσει τον Πορφύρα; Θα μπορούσε πιθανώς να δοθεί το νέο όνομα σε ένα τμήμα του δρόμου, το έξω από το πάρκο. Ή, να μετονομαστεί ένας άλλος, κοντινός και με ουδέτερο όνομα, δρόμος σε Λάμπρου Πορφύρα, ώστε να αναπληρωθεί το κενό. Απλώς, δεν το σκέφτηκαν, ίσως διότι δεν ξέρουν ποιος είναι ο Λάμπρος Πορφύρας, ο τρυφερός και ταπεινός κυρ Δημητράκης Σύψωμος, που διαβάζεται ακόμα και έχει κατακτήσει μια θέση ανάμεσα στις θαυμαστές χαμηλές φωνές της ποίησής μας.

Και βέβαια, η απρέπεια αυτή (διότι για απρέπεια πρόκειται) δεν μειώνει την αξία του Πορφύρα -τον δήμαρχο σπιλώνει και χαρακτηρίζει. Ελπίζω ότι ο δήμαρχος θα θελήσει γρήγορα να διορθώσει την απρέπεια που έκανε, διότι είναι ντροπή για την Αθήνα και για τον Κώστα Μπακογιάννη να μην έχει «οδό Λάμπρου Πορφύρα».

Είχαμε όμως και μεζεδάκια σχετικά με το συμβάν αυτό (για το οποίο έγραψα στο Φέισμπουκ). Σε πολλά ρεπορτάζ του τύπου, η οδός Πορφύρα μεταλλάχτηκε σε «οδό Πορφύρας».

Το ίδιο και στα ρεπορτάζ που ακολούθησαν, διότι κάποιοι βεβήλωσαν το μνημείο του πεσόντος αρχιφύλακα -άλλη απρέπεια. Και πάλι, «οδός Πορφύρας», όπως εδώ:

porfy

Βέβαια, στον υπότιτλο του Σκάι υπάρχει και δεύτερο θεματάκι. Προσέξτε: «Μετά από πρόταση του δημάρχου Κώστα Μπακογιάννη, η οδός Πορφύρας, όπου έπεσε νεκρός, μετονομάστηκε σε Νεκτάριου Σάββα».

Ποιος έπεσε νεκρός;

* Παρατήρησα επίσης, και μάλιστα στον ιστότοπο του Μπογδάνου, την αναφορά στο «μνημείο του δολοφονηθέντα αρχιφύλακα». Εγκρίνω τον ομαλό τύπο.

* Η λατρεία της περισπωμένης και της δασείας χτύπησε τον Αλέξη Παπαχελά. Σε πρόσφατο άρθρο για το Πρίνστον και τα αρχαία ελληνικά, παραθέτει ένα γνωστό απόσπασμα από την ομιλία του Σεφέρη κατά την απονομή του Νόμπελ (ή Νομπέλ) σε… πολυτονικό και μάλιστα ακόμα και με βαρείες!

«Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα».

Ποιος ο λόγος του πολυτονικού; Επειδή έτσι το έγραψε ο Σεφέρης, υποθέτω ότι είναι το επιχείρημα. Προφανώς, με τη λογική αυτή κάθε κείμενο που έχει παραθέματα θα πρέπει να έχει, χωρίς κανένα κέρδος, ποικιλία στην ορθογραφία. Διότι δεν είναι μόνο ο τονισμός, είναι και η ορθογραφία. Αν παραθέσουμε κείμενα του 1930 θα γράψουμε «είνε, συνειθισμένος, μεγαλείτερος, παληός, εληά, κυττάζω»;

Επίσης, και με την επιφύλαξη ότι δεν έχω πρόχειρες τις Δοκιμές για να ελέγξω, είναι βέβαιο ότι στο πρωτότυπο η γλώσσα έχει οξεία; Διότι ως το 1979 η γλώσσα έπαιρνε περισπωμένη, μετά άλλαξαν οι κανόνες.

diaggle* Γουστόζικο λαθάκι, το Διάγγλεμα, που σκέφτεται κανείς αν έχει σχέση με τους Άγγλους.

Πάντως δεν το βρίσκω πολύ επαγγλεματικό να μην διορθώνουν τους τίτλους των άρθρων.

* Μια ωραία υπερδιόρθωση ψάρεψε ο φίλος μας ο Ακίνδυνος και το ανάρτησε στα Υπογλώσσια αν και χωρίς να κατονομάσει τον δράστη:

…»των τρεχουσών θεμάτων της επικαιρότητας», σε προφορικό λόγο μεν, από δημοσιογράφο που διαπρέπει στη νεοκαθαρεύουσα δε

Ποιον να εννοεί; Πάντως, ενώ το «πληγέντων περιοχών» δίνει και παίρνει, πρώτη φορά βλέπω το αντίστροφο λάθος. Πολύ συχνότερο είναι να φοράμε μουστάκια σε θηλυκά παρά περούκες σε αρσενικά και ουδέτερα.

* Διαβάζω άρθρο της ΕφΣυν για την υπόθεση του πρόσφυγα μαθητή που δεν του επιτράπηκε να δώσει εξετάσεις:

Ο Σαζέμπ στην πραγματικότητα ζητεί επειγόντως από τις αρχές να του αποδοθεί η βαθμολογία που δικαιούται και η οποία αυθαίρετα και καταχρηστικά του στερήθηκε από τον καθηγητή του, ώστε να μην αποκλειστεί από τη συμμετοχή του στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Αυτό το «στερήθηκε» δεν νομίζω ότι στέκει σε παθητική φωνή. Λέμε «στερήθηκε τη βαθμολογία» αλλά όχι με ποιητικό αίτιο. Θα μπορούσαμε να πούμε: η βαθμολογία την οποία δικαιούται και τη στερήθηκε αυθαίρετα και καταχρηστικά εξαιτίας του καθηγητή του….

ithys* Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη, αλλά θα παραθέσω πρόσφατη ανάρτηση του Θάνου Τζήμερου.

Βλέπετε από τι γλιτώσαμε χάρη στη σοφή απόφαση του ελληνικού λαού να αφήσει έξω από τη Βουλή τον Τζήμερο, για σχετικά λίγες ψήφους, τον Μάιο του 2012.

Δεν είναι μόνο ο πηχτός ρατσισμός που μετράει με ποσοστά το ελληνικό αίμα.

Είναι και η παχυλή ασχετοσύνη ενός, υποτίθεται, αρχηγού κόμματος ο οποίος αγνοεί ότι δεν υπάρχει διαφορά ιθαγένειας και υπηκοότητας, κάτι που ξέρει και πρωτοετής φοιτητής. (Έχουμε γράψει παλιότερα. Και από εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών:

Στην ελληνική νομική γλώσσα δεν γίνεται διάκριση μεταξύ των όρων «ιθαγένεια» και «υπηκοότητα», οι οποίοι έχουν στη χώρα μας ταυτόσημο περιεχόμενο, δηλώνοντας τον δημοσίου δικαίου νομικό δεσμό που συνδέει το άτομο με την πολιτεία στο λαό της οποίας ανήκει. Για το λόγο αυτό άλλωστε, όσοι έχουν την ιθαγένεια ενός κράτους ονομάζονται ημεδαποί του κράτους αυτού, ενώ όσοι έχουν διαφορετική ή καμία ιθαγένεια ονομάζονται αλλοδαποί. Συνεπώς, η χρήση του όρου υπηκοότητα γίνεται παράλληλα προς τη χρήση του όρου ιθαγένεια (π.χ. λέμε ελληνική ιθαγένεια και Έλληνας υπήκοος όχι Έλληνας ιθαγενής). Πάντως για την αποφυγή σύγχυσης ή παρερμηνειών, προτείνουμε την από πλευράς σας καθιέρωση της ενιαίας χρήσης του όρου ιθαγένεια σε κάθε διαδικασία σας.

Ταυτόχρονα βλέπουμε σε πόσο σφαλερούς δρόμους μπορεί να μας οδηγήσει η συνήθεια να καταφεύγουμε στην ετυμολογία της λέξης για να συμπεράνουμε τη σημασία της, ιδίως μάλιστα τη σημερινή σημασία της.

Και τέλος απορώ γιατί ο χερ Τζήμερος βγάζει μόλις κατά 25% ελληνικό το αίμα του Γιώργου Α. Παπανδρέου. Η εκ πατρός γιαγιά του, η Σοφία Μινέικο, δεν ήταν «Πολωνή». Ήταν κόρη Πολωνού και Ελληνίδας. Το αγνοεί αυτό ο χερ Τζήμερος; Ή μπέρδεψε (και) τα μαθηματικά του;

* Πολλοί χρησιμοποιούν το «σεμνύνομαι» λες και σημαίνει «ντρέπομαι», ενώ κανονικά σημαίνει «περηφανεύομαι». Έχουμε γράψει πολλές φορές για το θέμα.

Σπανιότερη είναι η παραλλαγή «σεμνύομαι» που την άκουσα πρόσφατα από τον Ευαγγελάτο, στην αρχή-αρχή του βίντεο:

«Ο Βασίλης Λαμπρόπουλος έκανε το ρεπορτάζ… δεν θέλω να σταθώ παραπάνω σ’ αυτό, γιατί κι εκείνος σεμνύεται»

Τουλάχιστον αυτό ακούω -εσείς; Οπότε έχουμε και λάθος σημασία και ανύπαρκτο τύπο.

drwn* Μια ακλισιά από την ΕΡΤ και τη Μηχανή του χρόνου.

Οι Γερμανοί, λέει, είχαν χαρακτηρίσει τον πατέρα του Φίνου «δρων κομμουνιστή».

Πείτε «ενεργό», που κλίνεται πιο εύκολα.

* Ωραίο μεταφραστικό από τη Λεξιλογία. Αντιγράφω:

Το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS Defender πραγματοποιούσε «αθώο πέρασμα» από χωρικά ύδατα της Ουκρανίας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, υποστηρίζει το Λονδίνο, όταν δέχτηκε προειδοποιητικά πυρά από ρωσικό σκάφος.

Έτσι μεταφέρουν την είδηση τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης (Τα Νέα, Το Βήμα, Σκάι, Πρώτο θέμα, Newsbeast). Τα αγγλόφωνα λένε ότι το σκάφος was conducting innocent passage through Ukrainian territorial waters. Αβλαβής διέλευση λέγεται αυτό (που μπορεί να μην είναι διόλου αθώα).

* Και κλείνω με ένα ακόμα σχετικό με την υπόθεση στα Γλυκά Νερά.

Η συγγραφέας Χρυσηίδα Δημουλίδου έκανε μια δημόσια τοποθέτηση που θεωρήθηκε, μάλλον όχι άδικα, ότι ξεπλένει τον καθ’ομολογία δολοφόνο.

dimoulidΔέχτηκε λοιπόν πολλές κριτικές, ανάμεσά τους και αυτήν, από δημοσιογράφο.

Μόνο που κάπου τα μπέρδεψε ο κυρ Ζουπανιώτης (για να τον μιμηθούμε). Στην ιστορία με το παγκάκι και τους μετανάστες (είχαμε γράψει σχετικά) δεν είχε εμπλακεί η Χρυσηίδα (ή Χρύσα) Δημουλίδου, αλλά η ποιήτρια Κική Δημουλά!

* Καλό σαββατοκύριακο. Για όσους δεν είναι κοντά στη θάλασσα ή στο βουνό, υπομονή, τι άλλο;

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *